നീ തിരിച്ചു വരും എന്നെ-
നിക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു...

എന്റെ മഴക്കാലമേ...

ജൂണ്‍ മഴയിലും 
ഈ കുടയിലും 
നീയൊരു 
മെയ് മാസച്ചൂട് ...

ഞാൻ മഴമേഘം
നീ മിന്നൽ...
നമുക്ക് മുന്നിൽ
മയിൽപ്പീലിയീ
ജൂണ്‍ മഴ...

ആകാശത്തിലേക്ക് വേരുകളാഴ്ത്തി
ഒരുണങ്ങിയ മരം നിൽക്കുന്നു...

തല തിരിഞ്ഞവന്റെ കവിത
തല കുത്തി നിന്നു വായിക്കണം...

മാർച്ചിന്റെ മെയ്യിലേക്ക്, ജൂണൊരു
മഴയായ് പെയ്തു...

ഈ മഴയിൽ എല്ലാം ഒലിച്ചു പോയി..
ബാക്കിയാവുന്നത് നീയും, ഞാനും മാത്രം...

പാതി പെയ്ത മഴ
അന്നു നീ മുഴുവനാക്കാതെ
പോയ പാട്ടിനെ
ഓർമിപ്പിച്ചു...

എനിക്കൊരു കവിത എഴുതണമെന്നു 

തോന്നുന്നു....

വില്ലു പോലെ വളഞ്ഞ നിന്റെ 

പുരികങ്ങളെക്കുറിച്ച്..

എനിക്കൊരു കവിത എഴുതണമെന്നു 

തോന്നുന്നു....

നരകത്തിനും, സ്വർഗത്തിനും അതിരിടുന്ന 

ഈ മിഴികളെക്കുറിച്ച്...

എനിക്കൊരു കവിത എഴുതണമെന്നു 

തോന്നുന്നു....

ഏകാന്തമായ ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് 

നക്ഷത്രങ്ങളിലേക്ക് തുറന്നിട്ട 

ആകാശത്തെക്കുറിച്ച്..

എനിക്കൊരു കവിത എഴുതണമെന്നു 

തോന്നുന്നു....

നിന്നെക്കുറിച്ച് മനസ്സിൽക്കുറിച്ച 

കവിതകളെക്കുറിച്ച്..

എനിക്കൊരു കവിത എഴുതണമെന്നു 

തോന്നുന്നു....

എന്റെ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച്...

എനിക്ക് എന്റെ കവിതയിലൂടെ 

പറയുവാൻ  തോന്നുന്നു,

ഒരിക്കലും എഴുതപ്പെടാൻ പോകാത്ത 

എന്റെ കവിതകളെയും, കാൽ-

പാടുകളെയും കുറിച്ച്..

എന്നിൽ നിന്ന് നിന്നിലെക്കൊരു
കടൽപ്പാലത്തിന്റെ ദൂരം
നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ തമ്മിൽ
ഒരു കടലിന്റെയും...

നിന്റെ മൂക്കിൻതുമ്പിലിരുന്നൊരു
നക്ഷത്രമെന്നെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു...
ഒരു ഗ്രഹമാകുവാൻ....

ഇന്നീ ഏകാന്തതയ്ക്കു പോലും
മഴത്തുള്ളികൾ കൂട്ടുണ്ട്...

ആദ്യം...
പാളങ്ങളിലൂടെ കുതിച്ചു പാഞ്ഞ
മനസ്സിന്റെ ചങ്ങല വലിച്ചു...
പിന്നെ..
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഇത്തിരി-
മാധുര്യം കവർന്നെടുത്തു...
എന്റെ പ്രതീക്ഷയുടെ ഒടുവിലെ
അഗ്നിയും മോഷ്ടിച്ചു...
ഇനി..
എന്റെ പാട്ടുകളും, പ്രതിഷേധവും ബാക്കി...

ചാറ്റ്

നിന്റെ വിരലിൽ നിന്ന്
മഴച്ചാറലായി അക്ഷരങ്ങൾ
എന്റെ
നെഞ്ചിലേക്ക്...
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന്
പുതുമണ്ണിന്റെ മണം
നിന്നിലേക്ക്‌....