ആ കൊയ്ത വയലൊന്നും നമ്മുടേതായിരുന്നില്ല,
ആ പാടിയ പാട്ടും..

ഇരുളിൽ വിടാതെ പിന്തുടരുന്ന
പന്തങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ
എന്തു ചെയ്യണം..??

ഒന്നുകിൽ കൂടുതൽ ഇരുളാകുക,  അല്ലെങ്കിൽ കൊടും തീയാകുക..

നക്ഷത്രങ്ങൾ പെയ്തിറങ്ങുന്ന കിനാവിൽ
നിന്നിറങ്ങി നാം നനഞ്ഞതെത്ര തീമഴകൾ..

ഇരുളിൽ.. ഒറ്റയ്ക്കായപ്പോൾ, ആകാശം
എഴുതിയതാണീ നക്ഷത്രങ്ങളെ..

ആരെങ്കിലുമറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ

ഒരപ്പൂപ്പൻ താടിയുടെ കൂട്ട്‌ പോയ കാറ്റ്‌ തിരിച്ച്‌ വരാതിരുന്നതെന്തെന്ന് ആരെങ്കിലുമറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ..

അവസാനം കണ്ടത്‌ പാറയിടുക്കിലേക്കിറങ്ങി
പോകുന്ന മലഞ്ചെരിവിലെ കായാമ്പൂവുകളായിരുന്നു

ആരും നിലവിളിയൊന്നും കേട്ടിരുന്നില്ല, മൂളിപ്പാട്ടൊരെണ്ണം കേട്ടുവോ എന്ന്
മുത്തനൊരു മരം സംശയം പറഞ്ഞു

ഈ ചെരുവിലപ്പോൾ മഴയുണ്ടായിരുന്നെന്നൊരു
മയിലാഞ്ചി ചെടിയോർത്തു..

നനഞ്ഞുതിർന്നു കാണണം അപ്പൂപ്പൻ താടി ആഴങ്ങളിലേക്ക്‌..
കാറ്റിനെന്തു പറ്റി, ആരെങ്കിലുമൊന്നറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ..

ഭാരമില്ലാത്തവനല്ലേ വീണു മരിക്കില്ലായിരിക്കും..

പൗർണ്ണമിയിൽ നിന്നമാവാസിയിലേക്ക്‌ നീങ്ങുന്ന ആകാശത്തിൽ
നക്ഷത്രങ്ങളേറും പോൽ,
രാവു നീളുമ്പോൾ എന്നിൽ പൂക്കുന്നു
നിറയെ നിന്റെ വിരലടയാളങ്ങൾ..

ആകാശത്തെ അനുകരിച്ച്‌
മുറ്റത്ത്‌ പൂത്തൊരു മുല്ല..

മൗനം ഞാൻ മറന്നു വെച്ചതെവിടെയാണ്‌..?
അവസാനമെഴുതിയ കവിതയുടെ അവസാനത്തെ വരിയിലായിരിക്കണം..