ചില്ലുതരികൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന
കണ്ണിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ വീണു
മുറിഞ്ഞു പൊടിയുന്നു ജീവൻ..
എപ്പോൾ തോരണമെന്നറിയാതെ
പെയ്യുന്ന മഴ പോലെ,
എവിടെ അവസാനിപ്പിക്കുമെന്നറിയാതെ
തുടങ്ങി വെച്ച കവിത പോലെ..

മാന്ത്രിക പരവതാനി

എത്ര നിവർത്തിയിട്ടും അവസാനിക്കുന്നില്ലല്ലോ
നിനക്കായ്‌ ഞാൻ കവിത
തുന്നി വെച്ച പരവതാനി..
ചെമ്പകത്തിന്റെ മണവും,
നിലാവിന്റെ നിറവും
സന്ധ്യയുടെ ചുകന്ന നൂലുകളും, ആകാശത്ത്‌ നിന്നാരോ
വിരിച്ച തൂവാലയിൽ
ഞാൻ കണ്ട മഴവില്ലും,
നിന്റെ മിഴിയിരുളിൽ
തിളങ്ങുന്ന തീയും
നാം നമ്മുടേതെന്നു കരുതിയ നീലക്കോളാമ്പികളും, കരിയില- കുരുവികളും, കായാമ്പൂവിൽ നിന്നാകാശം കവർന്നെടുത്ത
കരൾ നീല ചുവപ്പും..
എത്ര വരച്ചിട്ടും തീരാത്ത
ചിത്രങ്ങളും, ഞാനീ പരവതാനി നിനക്ക്‌ സമ്മാനിക്കുന്ന നാളിൽ............
നീയുണ്ടാകുമെങ്കിൽ ഞാൻ
നിനക്ക്‌ പാടിത്തരാൻ പോകുന്ന പാട്ടിന്റെ വരികളും..

എത്ര എഴുതിയിട്ടും തീരുന്നില്ല
ഞാൻ നിനക്കായ്‌ സമ്മാനിക്കുവാൻ പോകുന്ന പരവതാനിയിലെ
പാട്ടിന്റെ വരികൾ..

എത്ര നിവർത്തിയിട്ടും അവസാനിക്കുന്നില്ലല്ലോ
നിനക്കായ്‌ ഞാൻ കവിത
തുന്നി വെച്ച പരവതാനി..
ചെമ്പകത്തിന്റെ മണവും,
നിലാവിന്റെ നിറവും
സന്ധ്യയുടെ ചുകന്ന നൂലുകളും, ആകാശത്ത്‌ നിന്നാരോ
വിരിച്ച തൂവാലയിൽ
ഞാൻ കണ്ട മഴവില്ലും,
നിന്റെ മിഴിയിരുളിൽ
തിളങ്ങുന്ന തീയും
നാം നമ്മുടേതെന്നു കരുതിയ നീലക്കോളാമ്പികളും, കരിയില- കുരുവികളും, കായാമ്പൂവിൽ നിന്നാകാശം കവർന്നെടുത്ത
കരൾ നീല ചുവപ്പും..
എത്ര വരച്ചിട്ടും തീരാത്ത
ചിത്രങ്ങളും, ഞാനീ പരവതാനി നിനക്ക്‌ സമ്മാനിക്കുന്ന നാളിൽ............
നീയുണ്ടാകുമെങ്കിൽ ഞാൻ
നിനക്ക്‌ പാടിത്തരാൻ പോകുന്ന പാട്ടിന്റെ വരികളും..

എത്ര എഴുതിയിട്ടും തീരുന്നില്ല
ഞാൻ നിനക്കായ്‌ സമ്മാനിക്കുവാൻ പോകുന്ന പരവതാനിയിലെ
പാട്ടിന്റെ വരികൾ..

ഏതോ കിനാവിൽ പൂത്തു നിൽക്കുന്ന
കടമ്പു മരത്തിൽ നിന്നാകാശം
നീലിമ കടം തേടി
വാക്കുകളിൽ നിന്ന് സന്ധ്യ മൗനം
കടം തേടി..
സന്ധ്യ തീർന്ന് പോകുമോ എന്ന് ഭയന്ന്
മിഴികൾ, പറഞ്ഞു തീർക്കാൻ കൊതിച്ച വാക്കുകൾ
മനസിൽ കവിതയായ്‌ കനലു കെട്ടി..

ഇൻസ്റ്റലേഷൻ

മനസിൽ ചിതറിക്കിടന്നവയിൽ നിന്ന്
ഏകാന്തത അടുക്കി വെച്ച വാക്കുകൾ..

നിലാവു നെയ്യുന്ന ചിലന്തി
ഇരുളിൽ വിരിഞ്ഞ പൂക്കളിൽ
വെള്ളി വെളിച്ചത്തിന്റെ
വിഷം നിറയ്ക്കുന്നു..

ഞാനാ നിലാവ്‌ ശ്വസിച്ച്‌ നിന്നിൽ പ്രണയിതനാകുന്നു..

വേനലിൽ കാറ്റിനൊപ്പം വന്നത്‌
കാട്ടു തീ, മഴക്ക്‌ കഴിഞ്ഞ്‌
കാറ്റിനൊപ്പം വന്നത്‌
വസന്തം, കവിത, കാട്ടുതേൻ..