മന്ത്രവാദി

ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ ഒരു
നാരങ്ങയല്ലി പോലെ അടർത്തിയെടുത്തു,
അരുവിയിൽ നിന്ന് ആകാശത്തേക്കും,
ചിന്തയിൽ നിന്ന് സ്വപ്നത്തിലേക്കും
നീ ഉയർത്തപ്പെട്ടു..
പ്രണയം ഒരു ധ്യാനമാണ്‌
ചിറകുകളെ പൊഴിച്ച്‌ കളഞ്ഞ്‌
പറക്കാൻ പ്രാപ്തമാക്കുന്ന ഒന്ന്..
നീ കാണാത്ത നിറങ്ങളും, ശലഭങ്ങളും
നീ കേൾക്കാത്ത പാട്ടുകളും
കാലമില്ലാത്ത കഥകളും..
ഒരരുവിയിൽ നിന്ന് മഴവില്ലിലേക്കും , മഴവില്ലിൽ നിന്ന് അരുവിയിലേക്കുമുള്ള
അന്തമില്ലാത്ത ഒന്ന്..

എന്നോ കാലത്തിന്റെ തിര വന്നു
കാൽ നനച്ചപ്പോൾ നീ ഉണർന്നു..
മരുഭൂമി കത്തുന്ന കണ്ണുകളും
മഞ്ഞുറഞ്ഞ സ്വരവും പറഞ്ഞു
പ്രണയം വെറും മന്ത്രവാദമാണ്‌,
മറവി കൊണ്ട്‌ നിർമ്മിച്ച മരുപ്പച്ച,
നിദ്ര കൊണ്ട്‌ മുളപ്പിച്ച സ്വപ്നം..
സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഭാണ്ഠവുമായി
സ്വപ്നത്തിൽ വന്നു പോകുന്ന
മന്ത്രവാദിയുടെ മറന്നു പോയ വരികൾ..